امروز، فرصتی است که در خیابانها میتوان فریاد زد: " ایرانی، به پا خیز، دینت شده دست آویز ".  امروز، روزی است که باید آزادی امیرانتظام ها، جاوید تهرانی ها، قصابان ها، حکیم زاده ها ومنصوری ها فریاد زده شود و هیچ حرفی، گویا تر از این نخواهد بود که:

" زندانی سیاسی، آزاد باید گردد ".

 امروز روزی است که باید آرزوی تحقق دموکراسی سکولار، بر تمامی شعارهای ما سایه افکنده باشد: " آزادی اندیشه، با ریش و پشم نمیشه ". امروز روزی است که دیگر نمیتوان در لفافه سخن گفت. باید به طور مستقیم، سران رژیم را هدف قرار داد: " جنتی، جنتی، تو دشمن ملتی " و از آن نیز بالاتر، باید برای نخستین بار، باید پرچمدار این حرکت ننگین را هدف قرار داد:

 "رهبر بی کفایت، اعدام باید گردد ".

" ما تا آخرین نفس پای آرمانها و خواستهامون ایستادیم، فشارها رو تحمل میکنیم ولی سرمونو خم نمیکنیم. تا آخرین لحظه، شعارمون " به زیر بار ستم، نمیکنم زندگی " هست و تا لحظه ی مرگ معتقدیم " آزادی اندیشه، با ریش و پشم نمیشه "