نوشته های سیاسی دایی محسن

روزنامه ی ایران، سال چهاردهم، شماره ی 3933، دوشنبه 30 اردی بهشت 1387، در صفحه ی 5، ذیل عنوان خبری " برکناری وزیر کشور ربطی به انتخابات ندارد " از قول مدیر کل سیاسی وزارت کشور، محمود عباس زاده مشکینی،  اینطور نقل کرده:

 " مدیر کل سیاسی وزارت کشور، پیرامون تغییر وزیر کشور اظهار داشت: دلیل تغییر وزیر کشور مربوط به مسائل انتخاباتی نیست بلکه این تغییر به مدیریت کلان و برخی ناهماهنگی ها باز میگردد. وی در پاسخ به سوال دیگری مبنی بر این که اگر رئیس جمهور معتقد است این افراد هماهنگی لازم با دولت را ندارند پس چرا از ابتدا آنان را به عنوان وزیر معرفی کرد، گفت: برخلاف اینگونه تصورات بهتر است این نکته را فراموش نکنیم که رئیس جمهور در انتخاب اعضای کابینه با موانع و محدودیت های زیادی روبه رو بود و برای انتخاب فرد همسو، حق انتخاب زیادی نداشت و اصل طرح پیمان خدمت با اعضای کابینه هم موید این مطلب است. "

این اظهار نظرهای آقای مشکینی، آدم رو ناچار میکنه که نتیجه گیری کنه:

1-" رئیس جمهور در انتخاب اعضای کابینه با موانع و محدودیت های زیادی روبه رو بود." این یعنی این که احمدی نژاد به دنبال افرادی بود که صد درصد همفکر و هم عقیده اش باشن و کوچکترین مخالفتی نداشته باشن. در ضمن، گویا این هفکرها زیاد هم نبودن، چون ایشون " برای انتخاب فرد همسو، حق انتخاب زیادی نداشت " به همین دلیل ناچار شد سراغ کسانی بره که به جای سوابق مفید، سلایق یکسان داشته باشن:

 علی سعیدلو رو به عنوان وزیر نفت مطرح کرد و وقتی رای نیاورد، اون رو کرد مشاورش!

 باجناقش غلامحسین الهام رو کرد سخنگوی دولت و بعدش وزیر دادگستری، صفار هرندی سرهنگ سابق سپاه رو به عنوان وزیر ارشاد مطرح کرد و سعیدی کیایی رو به وزارت مسکن منصوب کرد که به قول خودش یک سال فقط کار آموزی کرد!

 2- احمدی نژاد " برای انتخاب فرد همسو، حق انتخاب زیادی نداشت "، اما رسما از کابینه ۷۰ میلیونی صحبت میکرد و کار رو به جایی رسوند که به صراحت گفت من برای هر پست وزارت حداقل 70 نفر ( چه علاقه ای به هفت داره !) آماده به خدمت دارم! خوب اینجا یه حساب سر انگشتی به ما میگه که 70 نفر برای 21 وزارت خونه جمعا میشه 147 نفر. اما یادمون باشه که وزارت نفت بر خلاف نص صریح قامون اساسی بیش از 3 ماه بدون وزیر اداره شد و از 130 نفر باقی مونده، کسی حاضر به خدمت به مردم نشد!

 ۳- " رئیس جمهور در انتخاب اعضای کابینه با موانع و محدودیت های زیادی روبه رو بود "مطمئنا یکی از این محدودیتها نماینده های مجلس هفتم بودن که به طرز بی سابقه ای به 4 وزیر احمدی نژاد رای اعتماد ندادن! اما نماینده های مجلس مرض که نداشتن! اونها خوب میدونستن تیمی که رئیس جمهور به مجلس معرفی کرده، توان اجرایی بالایی نداره، چون خودشون از افراد اصولگرا بودن و با هم سابقه ی همکاری داشتن! البته رئیس جمهور بعدا از مجلس انتقام گرفت و با زیر پا گذاشتن مصوبات مجلس، عملا نشون داد که قدرت مطلقه میخواد!

4- احمدی نژاد با وزرای کابینه میثاق نامه ی خدمت امضا کرده. به زودی متن این میثاق رو در دسترس دوستان قرار میدم. بند ششم این میثاق نامه تاکید می کنه:

 " همراهی و همدلی و وحدت اعضای دولت و کار جمعی را یک اصل خدشه ناپذیر دانسته و از هر اقدامی که این اصل را خدشه دار کند خودداری نمایم. با شجاعت نظرات خود را در دولت مطرح کنم، همه ی امور را در درون مجموعه دولت بررسی کنم و تصمیم نهایی را ولو مغایر با نظر خودم باشد با جدیت و صداقت اجرا نمایم، و از طرح مسائلی که باعث وهن دولت در اذهان مردم گردد، اجتناب کنم. "

اما چرا میثاق بسته شد؟ به این دلیل که احمدی نژاد خوب میدونست که قراره در آینده کارهایی انجام بده که صدای کارشناسان حوزه های مختلف در بیاد. پس بهترین کار، القای نظر شخصی به عنوان خرد جمعی میتونه باشه! اون هم خرد جمعی هیئت دولت!

5- محمود احمدی نژاد خودش رو فراتر از قانون میدونه و چون معتقده که از طرف امام زمان به منصب ریاست جمهوری رسیده، به راحتی هر مخالفتی رو سرکوب میکنه، حتی اگه این مخالف از وزرای خودش باشه. این آقا خودش رو از قانون اساسی هم برتر میدونه، به همین خاطر عملا به جای شورای نگهبان مصوبه ی مجلس رو خلاف قانون اساسی میدونه، بدون اطلاع مجلس و به طور غیر قانونی از منابع موهوم داخلی وزارت نفت بنزین وارد میکنه و عملا سهمیه بندی رو به فانچ میده! ( فانچ، از اختراعات یکی از دوستهام و معادل یه کلمه ی انگلیسیه. ما اینقدر با خونواده فیلمهای زیرنویس دیدیم که همه انگلیسیشون قوی شد و ما نیاز به معادل سازی پیدا کردیم!!)

 ۶- احمدی نژاد به کارهای کارشناسی بها نمیده و چون دولت خودش رو یک دولت مقدس و خودش رو هم دارای مسئولیت اصلاح جهان میبینه،  به همین دلیل " رئیس جمهور در انتخاب اعضای کابینه با موانع و محدودیت های زیادی روبه رو بود "، بله، اون به وزیر نیرو یی احتیاج داره که برخلاف همه ی دلایل عقلی و کارشناسی، تغییر ساعت رو زیان آور بدونه! به وزیر رفاه ای نیاز داره که تورم رو با عوض کردن معیارهای سنجش، 17% اعلام کنه! به وزیر امور خارجه ای نیاز داره که طرفداران سهم 50 درصدی ایران از دریای خزر رو دشمنان وطن بدونه! به وزیر کشوری نیاز داره که به راحتی از تخلفات انتخاباتی بگذره! به وزیر اقتصادی نیاز داره که بدون کار کارشناسی و فقط با یک دستور، نرخ سود تسهیلات بانکی رو کم کنه! به وزیر نفت ای نیاز داره که بدون کار کارشناسی، سهمیه بندی سوخت رو اجرا کنه و بعد با واردات غیر قانونی بنزین، اونو به فانچ بده! اون وزیر آموزش و پرورشی نیاز داره که در برابر توهین به پیامبر، سکوت کنه! اون به وزیر راه و ترابری ای نیاز داره که در تصادفات حتی یک درصد هم جاده های غیر استاندارد رو مقصر ندونه! اون به وزیر مسکنی نیاز داره که با یک اشتباه،  قیمت مسکن رو به انفجار بکشه! به وزیر کشاورزی ای نیاز داره که با یک ژست سیاسی، شماره ی موبایلشو برای خدمت اعلام کنه و بعد اون موبایل برای همیشه خاموش بشه! به وزیر علومی نیاز داره که دانشگاه رو به پادگان تبدیل کنه! به وزیر دادگستری ای نیاز داره که در پی تعقیب و شکایت از همه باشه، به غیر از همسر خودش! به وزیر اطلاعاتی نیاز داره که آزادی خواهان و دگر اندیشان، نتونن شب رو به آرامی به صبح برسونن!

این نوشته فقط برای سرگرمی خواننده نوشته شد و ارزش دیگری ندارد!